UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Tematy

Książka pełna świetnych anegdot i barwnych opisów, jednocześnie uczona i popularna, traktuje o dziejach „tytoniowego ziela”. Autor, znakomity znawca przedmiotu, przywołuje żałosny przykład „pierwszego europejskiego tytoniarza” p. Rodriga de Jerez, którym zajęła się św. Inkwizycja, gdyż palenie tytoniu uważano podówczas za oznakę przyjaźni ze wszelkim diabelstwem. Wylądował na siedem (!) lat w więzieniu.


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Badania archeologiczne przy Oranżerii

fot_D_Swiecka (1).jpg

Przy zabytkowym budynku Oranżerii archeolodzy natrafili na kilka kolejnych pochówków średniowiecznych mieszkańców dawnej parafii milanowskiej (poprzednia nazwa Wilanowa to Milanów). Nowy obszar wilanowskiego stanowiska archeologicznego został przebadany w związku z koniecznością wynikania izolacji przeciwwilgociowej wokół Oranżerii. Archeolodzy prowadzili badania pod kierownictwem pana Ryszarda Cendrowskiego.

Dawny przykościelny cmentarz znajdował się na obszarze wyznaczonym przez przeszkloną (południową) ścianę Oranżerii i sięgał swoją południową granicą aż do nasadzeń obecnego Ogrodu Północnego. Zmarli byli także zapewne grzebani na terenie, na którym w osiemnastym wieku wzniesiono budynek na drzewka cytrusowe.

Na pierwsze pochówki na tym obszarze natrafiono podczas prac remontowych w 1955 roku. Obszar ogrodowy formalnie oznaczony został wtedy jako stanowisko archeologiczne, czego konsekwencją było rozpoczęcie wykopalisk na terenie dawnego parafialnego cmentarza. Kolejne prace inwestycyjne w ogrodach wilanowskich pozwoliły na odkrycie i przebadanie 491 grobów, datowanych na okres od XIII do XVII wieku.

W trakcie tegorocznych badań archeologicznych wyeksplorowano siedem kolejnych pochówków. Wśród nich tylko jeden z dwóch pochówków żeńskich zawierał wyposażenie w postaci kolii szklanych paciorków. Niebieskie paciorki znalezione zostały w okolicach szyi młodej kobiety. Odkryte szkielety poddane zostały szczegółowej analizie antropologicznej, pobrano również próbki do badań genetycznych. Ich wyniki będą być może odpowiedzą nam na pytania o pochodzenie i pokrewieństwo osób, które tworzyły historię Wilanowa, zanim miejsce to obrał sobie za siedzibę król Jan III.

Prace archeologiczne były prowadzone w ramach projektu: „Restauracja i zabezpieczenie symbolu polskiego dziedzictwa kulturowego – Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie”.

Fot. D. Święcka

Logotypy POIiŚ3

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
badania_archeologiczne_szkielet.JPG

Badania archeologiczne (artykuł)

Badania archeologiczne prowadzone na terenie rezydencji wilanowskiej od 2003 r. stanowią przykład najlepszej praktyki we wdrażaniu nowoczesnego systemu dokumentacji archeologicznej. …

archeologia_wykopaliska.jpg

Poszukiwania archeologów i ich odkrycia (artykuł)

Restauracja wnętrz muzeum – filmy (cz. 4) Produkcja filmu współfinansowana z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Unii Europejskiej w ramach Pomocy Technicznej …