UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Tematy

Rycerskie czyny i cnoty Jana III Sobieskiego znane były w całej Europie. Wizerunek Sobieskiego stał się podobnie rozpoznawalny, jak portrety papieża, cesarza czy króla Francji. Głównymi bohaterkami tej książki są graficzne tezy dedykowane Janowi III. Autorzy wielkoformatowych rycin akademickich połączyli wątki propagandy wizualnej z okresu przed- i powiedeńskiego z erudycyjną argumentacją naukową.


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


„Dziennik podróży 1670–1672” Ulryka Werduma

Dziennik podróży_Ulryk Werdum_okładka.jpg

Ulryk Werdum
Dziennik podróży 1670-1672. Dziennik wyprawy polowej 1671.
Wstęp i opracowanie naukowe dr Dariusz Milewski

Warszawa 2012, 302 stron, 70 ilustracji, ISBN 978-83-60959-75-6, seria „Silva rerum”

Autor tych zapisków, Niemiec (a może lepiej powiedzieć – Fryz) Ulryk Werdum to postać, w której – jak w ludzkim zwierciadle – odbijają się mocne, skontrastowane barwy II poł. XVII w. – czasu, gdy Rzeczypospolitą spotkało tyle złych i dobrych przygód.  I jak ów czas była to osobowość  wielce bogata i różnokształtna:  za młodu student słynnego Uniwersytetu w Heidelbergu, zakrawający na uczonego w todze i birecie, który – za chlebem – wybrał niepewny los „rycerza fortuny”, co z niejednego pieca chleb jadł i wąchał proch w miejscach nader odległych od swej zacnej uczelni. Świetny przy tym obserwator, nie tylko bystry, ale i pedantyczny, który dnia nie przeżył sine linea: gdyby mógł to zapewne wyliczył by odległość od Lwowa do Trembowli w centymetrach. Na tych bowiem terytoriach (z niemałym przydatkiem Dzikich Pól) rozgrywają się najciekawsze fragmenty notatek ex-studenta Heidelbergu. Losy rzuciły go bowiem w służbę Jana III, którego niezwykłe talenty militarne miał okazję podziwiać w wielu potrzebach, zwłaszcza w sławnej (i genialnej) wyprawie przeciw Turkom i Tatarom z 1871. Werdum pozostawił nam świetne źródło do dziejów króla Jana, zwłaszcza króla-wodza, króla zwycięzcy. No cóż, Jan III miał szczęście do pamiętnikarzy: mamy nadzieję, że nasza edycja Werduma dowiedzie, że miał również szczęście do wydawców.    
Jarosław Krawczyk, redaktor naczelny Magazynu Historycznego „Mówią wieki”

Projekt graficzny: Karolina Mazurkiewicz, Studio 2x2

Kup teraz w e-sklepie

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
Dupont_okladka_mala.jpg

Pamiętniki historyi życia i czynów Jana III Sobieskiego (artykuł)

Pamiętniki Philippe'a Duponta są fascynujące: pisał je żołnierz, artylerzysta i towarzysz broni Jana Sobieskiego. Wraz z nim widzimy pola bitewne, czujemy zapach prochu. Ale ten dzielny oficer nie tylko lont umiał trzymać w ręku – piórem też władał pewnie.

Historia Polski Bernarda O'Connora_okładka.jpg

Historia Polski Bernarda O'Connora (artykuł)

Bernard O’Connor – irlandzki katolik, który przeszedł na anglikanizm, osobisty lekarz króla Jana III, zapalony przyrodnik i wnikliwy historyk, przebywał w Polsce kilka miesięcy, ale dzięki intuicji, zmysłowi obserwacji i darowi słowa zdołał ją opisać tak, jak żaden inny gość z Wysp Brytyjskich aż do Normana Daviesa. Spoglądał na Rzeczpospolitą chłodnym okiem medyka: dostrzegał wszystkie jej bolączki i cnoty. Historia Polski O'Connora jest niezwykle cennym źródłem, a przy tym interesującym dziełem literackim.

lew_lechistanu_okladka.jpg

Lew Lechistanu (artykuł)

To już kolejna książka Hanny Widackiej o królu Janie III, znów potrzebna i – co dziś bardzo ważne – przyjazna Czytelnikowi. Z tego zgrabnie ułożonego i inteligentnie skomentowanego zestawu graficznych wyobrażeń wyłania się „zbiorowy” portret największego wodza wśród polskich monarchów, który na wdzięcznych rycinach z epoki przedstawia się potomnym w rozmaitych rolach, pozach i kostiumach.

44_w kregu wielkiego krola.jpg

W kręgu wielkiego króla (artykuł)

To książka, którą można nazwać opowieściami wilanowskimi. Czytelnik znajdzie w niej portrety członków rodziny królewskiej i wiele anegdot o życiu codziennym, radościach i troskach, "zdrowiu i niezdrowiu" mieszkańców pałacu wilanowskiego w XVII wieku.