UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0
Aby wyświetlić poprawnie całą zawartość strony, uruchom wtyczkę Flash w Twojej przeglądarce.
Zobacz jak uruchomić wtyczkę Flash w Chrome.

Giovanni Battista Jacobelli przybył do Rzeczypospolitej w 1625 r. Był młody, utalentowany muzycznie i szybko znalazł swoje miejsce na królewskim dworze; najpierw wszedł w skład kapeli nadwornej, w charakterze śpiewaka i instrumentalisty, a następnie, po przyjęciu święceń kapłańskich, dołączył też do grona królewskich kaznodziejów.



Figurka

karta katalogowa kolekcji

Kolekcja

Rzemiosło artystyczne
Johann Carl Schönheit (1730–1805)
Miśnia
koniec XVIII w. (do 1774 r.?)
porcelana, farby naszkliwne, złocenie
48 x 21,5 x 16,5 cm
Wil.4156

figurka_pasterka_na_strone

Okazała porcelanowa figura jest jednym z niewielu obiektów ceramicznych o udokumentowanych początkach    historii obecności w kolekcji wilanowskiej. W 1800 r. została kupiona przez Stanisława Kostkę Potockiego z wyprzedaży po Rogalińskim, by uzupełniała uszczuplone w owym czasie zbiory porcelany w pałacu wilanowskim. Potocki pisał do żony o emocjach przeżywanych na aukcji, wyrażając opinię, że nowości dobrze zastąpią w Wilanowie porcelanę zabraną do Łańcuta przez teściową, Izabelę Lubomirską: Kupiłem także ze trzy figlów z porcelany saskiey za bezcen, nie ładnych [...] Nikt ich nie licytował tylko ja i Niemcy, je crains qu’un grand berger et sa tendre compagne ne m’echappent [boję się, że wielki pasterz i jego czuła towarzyszka wymkną mi się], bo się w nich szalenie jeden Prusak zakochał, są to machiny wielkie, [...], ja iednak za oboje więcey jak pięć albo sześć dukatów nie dam. (Listy Potockiego do Małżonki, list z 2.10.1800 r.). Mimo pokaźnych rozmiarów wilanowskich figurek trudno je połączyć z opisami w najbliższym czasowo inwentarzu, spisującym wyposażenie pałacu w 1832 r., w którym posługiwano się często lakonicznymi sformułowaniami "dwie figurki stojące". Zachowany na podstawie kwiaciarki charakterystyczny napis czerwoną farbą, odnoszący się do inwentarza sporządzonego po 1850 [po 1856 r.], pozwala stwierdzić, że w tym okresie obie zdobiły parę szaf w Gabinecie skrzydła zamieszkiwanego dawniej przez Lubomirską, a ustawione były na rzeźbionych i złoconych cokołach. Zapewne nie zmieniły swego miejsca w pałacu aż do II wojny światowej, kiedy to zarekwirowane zostały przez Niemców. Rewindykowana została jedynie figurka kobieca, która znalazła się w Muzeum Narodowym w Warszawie, żeby w 1991 r. wrócić do wnętrz, gdzie spędziła prawie półtora wieku.

Wśród ogromnej liczby rzeźbiarskich przedstawień powstałych w manufakturze miśnieńskiej przeważają figurki i grupy figuralne niezbyt dużych rozmiarów, które mogły być stawiane na stole wśród zastawy, na przyściennych konsolkach, a jeszcze później na półkach serwantek. Niezbyt często spotyka się okazałe figury, nastręczające większe problemy z wypalaniem w piecu i wymagające specjalnych miejsc do ekspozycji. Prawie półmetrowej wysokości dama w kapeluszu, trzymająca koszyk z kwiatami (model B 65), nazywana kwiaciarką, pasterką lub ogrodniczką, miała pierwotnie w zbiorach wilanowskich swego towarzysza (model 2686), z którym stanowili parę. Jej twórca, Johann Carl Schönheit, najpierw pomagał najsłynniejszemu modelerowi w Miśni, Johannowi Joachimowi Kaendlerowi, następnie współpracował z przybyłym z Francji Michelem Victorem Acierem, a od 1764/1765 r. zaczął projektować własne dzieła. Pełna wdzięku i subtelności postać kobieca, powstała niedługo po figurce męskiej, doskonale prezentuje twórcze możliwości artysty.

Barbara Szelegejd

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
44_miśnia_waza_świecznik_maselniczka.jpg

Porcelana i koniec świata (artykuł, Silva Rerum)

Spopularyzowanie w XVIII wieku kruchych naczyń ze szkła, fajansu i porcelany przyczyniało się do osłabiania tradycyjnych form pokazywania bogactwa i …

63_rzezba biskwit 26_trzy gracje.jpg

Trzy Gracje (multimedium)

Rzeźba Trzy Gracje, prezentowana Państwu w postaci cyfrowego opracowania 3D, należy do wyrobów, które wyjątkowo łatwo narażone są na uszkodzenie. …

45_logo_misnienskie_got.jpg

Projekt Miśnia z XVIII w. (artykuł)

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie w ramach projektu „Miśnieńska porcelana w XVIII wieku dla szlachty i arystokracji w Polsce” udostępniło dane na temat wyrobów manufaktury w Miśni, które zachowały się w polskich muzeach.