UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Tematy

Rycerskie czyny i cnoty Jana III Sobieskiego znane były w całej Europie. Wizerunek Sobieskiego stał się podobnie rozpoznawalny, jak portrety papieża, cesarza czy króla Francji. Głównymi bohaterkami tej książki są graficzne tezy dedykowane Janowi III. Autorzy wielkoformatowych rycin akademickich połączyli wątki propagandy wizualnej z okresu przed- i powiedeńskiego z erudycyjną argumentacją naukową.


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Gabinet Etruski odnowiony

31_etr2.jpg

Pomieszczenie dla muzealnej ekspozycji waz antycznych ze zbiorów Potockich zaprojektował w połowie XIX w. najprawdopodobniej Karol Tytus Marconi, lokując je w przyziemiu północnej wieży pałacu. Zachowały się dwa projekty urządzenia tego wnętrza i jego widok z 1877 r., zamieszczony przez H. Skimborowicza i W. Gersona w albumie o pałacu wilanowskim. Na rycinie widać bogatą, bardzo konsekwentnie opracowaną dekorację sali, nawiązującą do prezentowanych w niej eksponatów. W ornamentalne formy roślinne i geometryczne, typowe dla greckiego malarstwa wazowego, wbudowane zostały kompozycje malarskie przedstawiające sceny z Odysei, będące transpozycją rycin Tomasza Piroliego, opartych na rysunkach Flaxmana. Przedstawione w tondach na sklepieniu nagie postacie chłopców i dziewcząt z antycznymi wazami są wzorowane na malarstwie ceramiki czerwonofigurowej z V w p.n.e.

Od momentu powstania gabinet podlegał różnym niekorzystnym czynnikom. Pod wpływem zmiennych warunków temperaturowo – wilgotnościowych następowała dezintegracja warstw tynku i farby. Pojawiły się odspojenia, spękania, pudrowanie warstw barwnych. Powierzchnie ścian przez lata pokrywały się kurzem, zmieniały pierwotną kolorystykę. W najgorszym stanie były glify okienne szczególnie narażone na zniszczenie przez oddziaływanie wilgoci i przemarzanie ścian. W czasie prowadzonych w 1960 r. prac konserwatorskich wykonano rozległe rekonstrukcje zniszczonych partii kompozycji malarskich. Z czasem retusze pociemniały, odróżniając się od oryginału. W niewiadomym czasie zdemontowano górne rzędy półek, ograniczając tym samym liczbę eksponowanych obiektów.

Przeprowadzone na przełomie 2004 i 2005 r. prace miały na celu konserwację wystroju pomieszczenia i odtworzenie jego pierwotnego wyglądu. Malowidła na sklepieniu i w glifach okiennych oczyszczono z zabrudzeń, plam i zacieków. Wzmocniono warstwę malarską. Przeprowadzono naprawy w obrębie tynków i zapraw. Stare, zmienione kolorystycznie retusze i rekonstrukcje zastąpiono nowymi. Opracowano ściany poniżej malowideł. Na podstawie wykonanych odkrywek ustalono ich pierwotną kolorystykę.

W oparciu o rycinę z 1877 r. i badania ścian odtworzono dawny układ kamiennych półek, dzięki czemu pomieszczeniu przywrócono pierwotną powierzchnię ekspozycyjną. Dekoracje malarskie odzyskały swój pierwotny koloryt. Pracom konserwatorskim i restauratorskim poddano także klasycystyczne portale i odrzwia drewniane imitujące kamień, oraz bogato dekorowane, polichromowane skrzydła drzwi.

Oddzielnym przedsięwzięciem było poddanie konserwacji większości naczyń ceramicznych, stanowiących część kolekcji zgromadzonej przez Stanisława Kostkę Potockiego w czasie jego podróży do Włoch oraz naczyń nabytych przez jego wnuka Augusta w 1853 r. Jest to zbiór w zdecydowanej większości wykonany w ówczesnych warsztatach produkujących imitacje naczyń antycznych, zgodnie z oczekiwaniami rosnącej liczby zainteresowanych nimi zbieraczy. Po latach problemem okazała się trwałość dekoracji, która była wykonywana na powierzchni naczyń techniką temperową. W ciągu 200 lat eksponowania i przechowywania, na skutek rozkładu spoiwa poszczególne naczynia utraciły od 10% do 90% warstwy malarskiej. W kilkunastu przypadkach doszło również do utraty wystających elementów, jak uchwyty czy krawędzie. Zabiegom konserwatorskim poddano 30 eksponatów. Brakujące fragmenty zostały odtworzone, a łuszcząca się warstwa malarska zabezpieczona i wyretuszowana.

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
studia_wilanowskie_logotyp.png

Dekoracja malarska Gabinetu Etruskiego w Muzeum wilanowskim (artykuł, „Studia Wilanowskie”)

Studia Wilanowskie, 1980 r. T. VI Wśród okazale dekorowanych w XIX w. sal pałacowych w Wilanowie, które kolejni waściciele-przedstawiciele rodu Potockich, …

45_zrzut_wazy.jpg

Czytanie z waz antycznych (e-learning)

Kolekcja waz greckich Stanisława Kostki Potockiego to wspaniały zbiór malowanej ceramiki z okresu największego rozkwitu kultury starożytnej Grecji. Ta prezentacja …

45_wazy2.jpg

Historie czytane z waz antycznych – film animowany (multimedium)

Jakie historie zapisane zostały na wazach antycznych z kolekcji Stanisława Kostki Potockiego? Zapraszamy do obejrzenia filmu.