UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Książka zawiera przepisy kulinarne odnalezione na kartach drukowanych staropolskich zielników, dzieł medycznych, kalendarzy, poradników gospodarczych i innych tekstów publikowanych od XVI do XVIII w. Zbiór obejmuje receptury często znacznie bardziej praktyczne, typowe i skromniejsze niż przepisy magnackich kuchmistrzów z książek kucharskich.


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Tablica odległości

karta katalogowa kolekcji

Kolekcja

Tablica odległości

Grafika
Matthias Seutter (starszy)
Augsburg
1731-1757
papier; miedzioryt kolorowany
50,0 x 57,0 cm
Wil.5628

Tablica odległości.jpg

Ciekawe świadectwo praktycznych i pożytecznych wydruków informacyjnych, których podobne, uaktualnione wersje spotykamy współcześnie w atlasach samochodowych lub w kalendarzach.  Rycina przedstawia tablicę odległości wzbogaconą o scenę figuralną oraz opis wyjaśniający sposób w jaki należy korzystać z wykresu.
Kompozycja ryciny podzielona jest przekątną listwą, na której, podobnie jak na dwóch znajdujących się przy dolnej krawędzi, wymienione są nazwy (i opisy – przy liście przekątnej) europejskich, i nie tylko - miast. Utworzoną pomiędzy trzema listwami przestrzeń o formie trójkąta wypełniają szczelnie niewielkie kwadraciki z cyfrą, która oznacza  odległość pomiędzy dwoma wybranymi lokalizacjami; jak daleko jest z Augsburga na Maltę, albo ile mil niemieckich dzieli Poznań od Krakowa?
Z  pewnością tego typu drukarska ciekawostka o jakże precyzyjnym układzie stanowiła w XVIII wieku praktyczną i przydatną pomoc przy planowaniu Grand Tour, czy ćwiczeniu wyobraźni w czasie zajęć z geografii.

Tablica odległości_Kybele.jpg

Scena figuralna przedstawia boginię Kybele, która siedzi w rydwanie zaprzężonym w dwa lwy. Jej głowę zdobi korona w kształcie murów miejskich, ponieważ obok wielu swoich przymiotów, miała także patronować miastom w czasie oblężenia. W tle, w otwartym krajobrazie, trzy aktywne putta z pomocą prostych narzędzi zdejmują pomiary – czyżby właśnie dzięki nim wydawca otrzymał cenne informacje o spisanych odległościach? Był nim opisany z imienia nazwiska  na rycinie Matthaüs Seutter (1678 – ok. 1757), augsburski wydawca map i twórca globusów. Naukę pobierał w Norymberdze u największego specjalisty w dyscyplinie na terenie Niemiec,  Jana Baptysty Homanna. W roku 1707 powrócił do rodzinnego miasta aby otworzyć swoje własne przedsiębiorstwo – wkrótce cieszące się popularnością i poważaniem. Dowodem na to było przyznanie mu w roku 1731 tytułu cesarskiego kartografa z rąk Karola VI Habsburga. Nie inaczej możemy interpretować zapis odnoszący się do osoby wydawcy widniejący w górnej bordiurze: Matthaeum Seutter S.C.M.G. August, czyli Sacrae Caesareae Maiestatis Geographus.

 

Marta Gołąbek

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook