UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0
Aby wyświetlić poprawnie całą zawartość strony, uruchom wtyczkę Flash w Twojej przeglądarce.
Zobacz jak uruchomić wtyczkę Flash w Chrome.

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie przedstawia książkę poświęconą trzem twórcom i prowadzonym przez nich warsztatom, najważniejszym dla rzeźby Warszawy doby saskiej. Autor przedstawia nie tylko ich dokonania, ale także przybliża źródła ich stylu i sposób organizacji produkcji. Publikacja odpowiada na pytanie o czynniki, które sprawiły, że to właśnie warsztaty Bernatowicza, Plerscha i Vogta zmonopolizowały warszawski rynek późnobarokowej i rokokowej rzeźby.



Zastawa Stołowa

karta katalogowa kolekcji

Kolekcja

Rzemiosło artystyczne
Martin Guillaume Biennais (1764-1843)
Paryż
1793-1819
Srebro odlewane, cyzelowane, grawerowane z nakładaną dekoracją plastyczną
Sygnatura: punca złotnika B; znaki probiercze Paryża z lat 1793-1794 oraz 1809-1819 Znaki gwarancyjne Paryża z lat 1793-1794
Wil.3412-3414, Wil.2504/1-3 wazy do potraw; Wil.2551/1-4 wkładki do waz; Wil.2543/1-2, Wil.2505-7/1-2 półmiski; Wil.2508-9/1-6 talerze; Wil.2412/1-2 podstawy z karafinkami na przyprawy; Wil.2513/1-2 naczynie do chrzanu lub musztardy; Wil.2547/1-2 naczynie do chłodzenia szampana; Wil.2512/1-2 sosjerki; Wil.3417-18, Wil.3420-22 solniczki podwójne

zastawa_stolowa_na_strone

Wielki srebrny serwis obiadowy, pomimo że niekompletny, jest wyjątkowym, jednym z najliczniejszych tego typu zespołów w zbiorach polskich. Dzieło wybitnego złotnika francuskiego z końca XVIII i początków XIX w. - Martina Guillaume’a Biennais’go. Karierę rozpoczynał jako stolarz specjalizujący się w różnego rodzaju podróżnych necessaires. Szczególną sławę przyniosły mu późniejsze dzieła złotnicze oraz przysłowiowy łut szczęścia. Jako nieznany jeszcze złotnik sprzedał na kredyt kilka sreber młodemu oficerowi - Bonapartemu. Oficer ów w kilka lat później mianował go oficjalnym dostawcą dworu. M.G. Biennais, szczycący się również tytułem nadwornego artysty cesarza Napoleona, był rzemieślnikiem niezwykle pracowitym i płodnym, o wielu talentach i umiejętnościach. Specjalnością jego pracowni były obiekty zastawy stołowej i toaletowej oraz garnitury przyborów do pisania. Wiele wyrobów o wybitnych walorach artystycznych Biennais stworzył na podstawie rysunki architektów Ch. Perciera oraz P. Fontaine’a, autorów Recueil de décorations intérieures (1812), z którymi współpracował.

Wyroby wykonywane na zlecenie rodziny cesarskiej oraz dworów europejskich, w tym również serwis dla Branickich, to dzieła wyjątkowe, o wysmakowanych formach i proporcjach, z doskonale skomponowaną dekoracją oraz perfekcyjnie wykończone w najdrobniejszych szczegółach. Elementy zastawy powstały na przestrzeni co najmniej 26 lat. Cechy złotnicze na zachowanych naczyniach serwisu obiadowego świadczą o tym, że w komplecie znalazły się wyroby wykonane w latach 1793-1794 oraz 1809-1819. Scalając serwis, nadano mu jednolitą dekorację plastyczną oraz wygrawerowano herb Korczak pod siedmiopałkową koroną, na tle skrzyżowanych sztandarów z napisem PRO FIDE ET PATRIA.

Do zbiorów wilanowskich srebra włączone zostały w 1892 r. wraz ze sprowadzeniem się do pałacu Ksawerego Branickiego. W roku 1939, jeszcze przed rozpoczęciem działań wojennych, dzięki inicjatywie Beaty Branickiej wszelkie srebra stołowe zostały spakowane do skrzyń i zamurowane w piwnicach pałacu. Przetrwały kilkakrotne plądrowanie pałacu, a w 1947 r. spadkobiercy Branickich wskazali miejsce ich ukrycia. Część z zachowanej zastawy została zwrócona byłym właścicielom. W Wilanowie pozostały: 2 wazy owalne, 4 mniejsze wazy okrągłe, para naczyń do chłodzenia szampana, 2 podstawy ze szklanymi karafinkami na ocet i oliwę, 5 solniczek podwójnych, 2 naczynia do musztardy i chrzanu, 2 sosjerki, 4 pary owalnych półmisków oraz 12 talerzy.

Joanna Paprocka-Gajek

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
26_sztuka-thomire-karmazynowa.jpg

Wielka zastawa stołowa (karta katalogowa kolekcji, Kolekcja)

Wielka zastawa stołowa z brązu złoconego jest dziełem P.P.Thomire’a, największego brązownika w sztuce francuskiej przełomu XVIII i XIX w. Należy ona do jedynego w Polsce tak licznego zespołu brązowych naczyń dekoracyjnych.

talerz_z_herbem

Talerz z herbem aragońsko-sycylijskim (karta katalogowa kolekcji, Kolekcja)

Nieliczne kolekcje mogą poszczycić się posiadaniem tak reprezentacyjnego naczynia ceramicznego, którego dekoracja herbowa ściśle wiąże je z dziejami kraju, w …

26_sztuka-talerzcasteli397.jpg

Niechęć do mycia naczyń, czyli staropolska higiena (artykuł, Silva Rerum)

Kitowicz, autor słynnego Opisu obyczajów za panowania Augusta III, stwierdził m.in., że na talerzach fajansowych czyściej było jeść niż na …