Miłostki „pięknego księcia Karolka”
DE EN PL WCAG 2.1
Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

Pasaż Wiedzy

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

Miłostki „pięknego księcia Karolka” Paweł Hanczewski
Dama i kawaler erotycznie_akwaforta z BN_XVIIIw.jpg

Jedną z ważnych kobiet w życiu Karola Stuarta (syna Marii Klementyny Sobieskiej, czyli prawnuka Jana III) okazała się Maria Anna Ludwika Jabłonowska, kuzynka królowej Francji, Marii Leszczyńskiej. W 1730 r. Jabłonowska wyszła za mąż za księcia de Talmont. Małżeństwo było fikcją – książę był homoseksualistą, a księżna miała mnóstwo kochanków, na czele z królem Stanisławem Leszczyńskim.

Karol Stuart spotkał Jabłonowską w 1748 r., kiedy miała ponad 40 lat, ale różnica wieku nie przeszkodziła im w nawiązaniu romansu. Związek przetrwał do jesieni 1751 r., całkiem długo jak na „pięknego księcia Karolka”, nie mówiąc już o Jabłonowskiej. Romansując z Jabłonowską, Karol zabiegał jednocześnie o rękę siostry króla pruskiego Fryderyka II, a następnie córki landgrafa Hesji-Darmstadt.

Romans był pełen namiętności i zwrotów. Pod koniec roku 1748 r. wydawało się, że dobiegł końca. Na życzenie dworu francuskiego księżna poprosiła Karola o dobrowolne opuszczenie Francji – na mocy traktatu akwizgrańskiego, kończącego kolejną wojnę między Francją i Wielką Brytanią, Stuartowie nie mogli przebywać na terytorium Francji. Rady księżnej, jak innych osób, na nic się nie zdały. W atmosferze jednego z największych skandali XVIII w., Karol został aresztowany 10 grudnia 1748 r. i wydalony z Francji. Jednak kochankowie spotkali się już w następnym roku w Luneville, w Lotaryngii, gdzie Karol przebywał na zaproszenie Stanisława Leszczyńskiego.

Ich relacje były pełne sprzeczności. Księżna przekładała spotkania, tłumacząc się bólami głowy, które leczyła za pomocą opium. Równocześnie nalegała na spotkania wtedy, gdy Karol był najbardziej zajęty sprawami polityki. Kochankowie spędzili również kilka miesięcy w Paryżu, oczywiście w tajemnicy przed królem Francji, Ludwikiem XV. Romans pokazał najlepsze i najgorsze cechy Karola. Z jednej strony potrafił być bardzo czuły i kochający. Z drugiej, w napadach gniewu, nie cofał się przed użyciem przemocy – zarówno werbalnej, jak i fizycznej. Niestety, wszystkie dłuższe związki Karola z kobietami kończyły się w podobny sposób, a małżeństwo z Ludwiką Stolberg, zawarte w 1772 r., rozpadło się po kilku latach. Karol wykorzystywał kobiety, ale nie umiał z nimi żyć. Być może wpływ na jego postawę miały doświadczenia z własną matką i jej przedwczesna śmierć.

Informujemy, iż w celu optymalizacji treści dostępnych na naszej stronie internetowej oraz dostosowania ich do Państwa indywidualnych potrzeb korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych Użytkowników. Pliki cookies mogą Państwo kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszej strony internetowej, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż akceptują Państwo stosowanie plików cookies. Potwierdzam, że aktualne ustawienia mojej przeglądarki są zgodne z moimi preferencjami w zakresie stosowania plików cookies. Celem uzyskania pełnej wiedzy i komfortu w odniesieniu do używania przez nas plików cookies prosimy o zapoznanie się z naszą Polityką prywatności.

✓ Rozumiem