UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Bernard O’Connor – irlandzki katolik, który przeszedł na anglikanizm, osobisty lekarz króla Jana III, zapalony przyrodnik i wnikliwy historyk, przebywał w Polsce kilka miesięcy, ale dzięki intuicji, zmysłowi obserwacji i darowi słowa zdołał ją opisać tak, jak żaden inny gość z Wysp Brytyjskich aż do Normana Daviesa. Spoglądał na Rzeczpospolitą chłodnym okiem medyka: dostrzegał wszystkie jej bolączki i cnoty. Historia Polski O'Connora jest niezwykle cennym źródłem, a przy tym interesującym dziełem literackim.


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Łopatka do masła

karta katalogowa kolekcji

Kolekcja

Łopatka do masła

Rzemiosło artystyczne
Niemcy, Miśnia
1760-1770
Porcelana, kobalt, szkliwienie
15,0 x 3,9 cm
Wil.6206

Łopatka_do_masła_profil.jpg

Ten niewielki przedmiot to praktycznie zapomniany już element zastawy stołowej, porcelanowa łopatka do masła. Składa się ze smukłego, migdałowato zakończonego trzonka oraz karbowanego po wewnętrznej stronie, łukowato wygiętego czerpaka. Wykonana została w słynnej manufakturze porcelany w Miśni, o czym świadczą kobaltowe skrzyżowane miecze na trzonku. Łopatka stanowi ważny element wilanowskiego zbioru rzemiosła artystycznego związanego z życiem codziennym i kulturą stołu.

Łopatka_do_masła.jpg

Przedmioty tego typu stanowią rzadkość w kolekcjach muzealnych. Łopatki do masła były w codziennym użyciu, a delikatne i kruche z natury musiały często ulegać uszkodzeniu i wymianie na nowe, zapewne z innego, trwalszego materiału. Dlatego, chociaż kiedyś używano ich w wielu domach, dziś zachowały się nieliczne egzemplarze.

Wilanowska łopatka dekorowana jest podszkliwnie kobaltem w motyle, ornamenty roślinne oraz widoczny na wypukłej części czerpaka bukiet z kwiatami – tulipanem i bratkiem. Dzięki karbowanej wewnętrznej części czerpaka nabierane masło miało dekoracyjne żłobienia.

Wysoka klasa artystyczna przedmiotu oraz jego pochodzenie z renomowanej wytwórni pozwalają sądzić, że należał do rodziny arystokratycznej, dla której wartością była szlachetność nawet drobnych elementów zastawy stołowej. Łopatka powstała w czasie, gdy właścicielką rezydencji wilanowskiej była obeznana w świecie, bogata dama – Izabela Lubomirska. Nie można wykluczyć, że korzystała z takiego utensylium, szczególnie że przedmioty z saskiej porcelany stanowiły ważną część zastawy stołowej w Wilanowie. 

 

Aleksandra Przeździecka-Kujałowicz

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
45_logo_misnienskie_got.jpg

Projekt Miśnia z XVIII w. (artykuł)

Muzeum Pałac w Wilanowie w ramach planowanego z Drezdeńskimi Zbiorami Porcelany zamierzenia “Miśnieńska porcelana w XVIII wieku dla szlachty i arystokracji w Polsce” pragnie w obrębie muzealnej strony internetowej upowszechnić dane na temat wyrobów manufaktury w Miśni, które zachowały się w polskich muzeach. Wszystkim osobom zainteresowanym czerwoną kamionką, porcelaną i biskwitami...

55_ceramika_mini.jpg

Ceramika europejska. Galeria rzemiosła artystycznego (artykuł)

Publikacja rozpoczyna serię “200 lat Muzeum Wilanowskiego”, przedstawiając w skrócie dzieje wilanowskiej kolekcji ceramiki. Wybrane przykłady tego rodzaju sztuki zdobniczej, powstałe od XV do 2. poł. XIX wieku, zestawiono w kolejności rozpoczęcia wytwarzania danego tworzywa na terenie Europy.

Studia_Wilanowskie_XX_okladka.jpg

„Studia Wilanowskie”, t. XX, Osiemnastowieczne wyroby Miśni. Stan i potrzeby badań (artykuł)

W 2009 r. w Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie powstał projekt badawczy "Miśnieńska porcelana w XVIII wieku dla szlachty i arystokracji w Polsce", planowany do realizacji we współpracy z Drezdeńskimi Zbiorami Porcelany. Celem wspólnych działań stało się przeprowadzenie gruntownych studiów nad zbiorami ceramiki miśnieńskiej zgromadzonej przez Polaków, jak również nad powiązanymi z nią archiwaliami dostępnymi w Polsce i w Niemczech. Badania te dają szansę na ujawnienie nieznanych do tej pory muzealiów i danych archiwalnych dokumentujących historyczne powiązania polsko-saskie.