PL EN
Unia Europejska
Unia Europejska
WCAG 2.1 nieslyszacy
PL EN
Unia Europejska
Unia Europejska

Jan III w otoczeniu rodziny

karta katalogowa kolekcji

Kolekcja

Malarstwo
malarz z kręgu dworu Jana III
po 1693 r.
Olej, płótno
73,5 x 108,5 cm
Wil.1123

Jan III Sobieski z rodziną, malarz dworski, po 1693; Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, fot. Z. Reszka

Kompozycja portretu zbiorowego rodziny Sobieskich jest wyraźnie zhierarchizowana. Jan III i Maria Kazimiera ukazani zostali pośrodku, na podwyższeniu, którego symbolikę podkreśla kosztowny, tkany w orły kobierzec. Wizerunek władcy poddano heroizacji poprzez nawiązanie do tradycji imperium rzymskiego (antykizowana zbroja przykryta draperią, przypominająca togę rzymską). Po prawej ręce króla siedzi jego najstarszy syn Jakub Ludwik w długiej peruce, szmelcowanej zbroi typu zachodnioeuropejskiego, z Orderem Złotego Runa na piersi (nadanym w 1691) i narzuconym na ramiona purpurowym płaszczu. Dalej stoją Aleksander Benedykt i Konstanty Władysław Sobiescy. Obaj królewicze, podobnie jak ojciec, mają podgolone głowy i noszą zbroje all’antica z narzuconymi na wierzch lamparcimi skórami. Królowa ubrana jest w stylizowaną suknię z gorsem wyszywanym klejnotami i błękitny płaszcz. Na prawo od niej siedzi Jadwiga Elżbieta Amalia, księżniczka neuburska, od 1691 żona Jakuba Ludwika, z córeczką Marią Leopoldyną, oraz Teresa Kunegunda Sobieska, żona elektora bawarskiego Maksymiliana II. Obie kobiety noszą dekoltowane, zdobione klejnotami suknie oraz błękitne płaszcze (Teresa Kunegunda podbity gronostajowym futrem).

Koloryt obrazu jest stonowany, przeważają barwy ciepłe, czerwienie i brązy, z wyczuciem dopełnione błękitami. Dominantę kolorystyczna stanowi purpura płaszcza królewicza Jakuba, którą odczytywać należy jako aluzję do dynastycznych ambicji jego ojca.

Niewielkie rozmiary obrazu wskazują, że został on namalowany na podstawie pełnowymiarowego portretu, dziś zaginionego, niegdyś zdobiącego apartamenty królewicza Jakuba w Oławie na Śląsku, później przywiezionego do zamku w Żółkwi. Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że artysta nie tworzył z autopsji, lecz posłużył się wcześniejszymi wizerunkami postaci. Obraz wykazuje liczne analogie zarówno do dzieł Jana Triciusa, jak i Jerzego Eleutera Szymonowicza-Siemiginowskiego, co daje pewne wskazówki o domniemanym autorstwie, na obecnym etapie badań nie sposób jednak rozstrzygnąć tej kwestii.

 

Podziel się:
Wykop Facebook
2012-03-29
Biuletyn Informacji Publicznej Biuletyn Informacji Publicznej

Muzeum w Internecie

Partnerzy

Sponsorzy

Idea & Design
Copyright © Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

Informujemy, iż w celu optymalizacji treści dostępnych na naszej stronie internetowej oraz dostosowania ich do Państwa indywidualnych potrzeb korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych Użytkowników. Pliki cookies mogą Państwo kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszej strony internetowej, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż akceptują Państwo stosowanie plików cookies. Potwierdzam, że aktualne ustawienia mojej przeglądarki są zgodne z moimi preferencjami w zakresie stosowania plików cookie. Celem uzyskania pełnej wiedzy i komfortu w odniesieniu do używania przez nas plików cookies prosimy o zapoznanie się z naszą Polityką prywatności.

✓ Rozumiem