PL EN
Unia Europejska
Unia Europejska
WCAG 2.1 nieslyszacy
PL EN
Unia Europejska
Unia Europejska

Koncert kameralny Warszawskiej Opery Kameralnej w Oranżerii | 27 września

aktualność

Terminy: 6, 13, 20, 27 września, 1, 11, 25 października, 8, 15, 22, 29 listopada, 6, 13, 20 grudnia 2020 r.
Miejsce: Oranżeria, godz. 17.00

Koncerty kameralne w wykonaniu muzyków zespołu Musicae Antiquae Collegium Varsoviense to możliwość poznania bardzo szerokiego spektrum repertuarowego, od renesansowej polifonii do muzyki dojrzałego romantyzmu. Jest to też niepowtarzalna okazja, aby lepiej poznać indywidualne umiejętności poszczególnych muzyków grających na co dzień w jednej z wiodących polskich orkiestr instrumentów historycznych.

Samo pojęcie „muzyka kameralna” ma szerokie znaczenie. Nazwa pochodzi z włoskiego: da camera, czyli „do komnaty, pokoju”, i początkowo w ten sposób określano muzykę wykonywaną w pomieszczeniach prywatnych. Ze względu na swój intymny charakter bywała też nazywana „muzyką przyjaciół”. Przez ponad 100 lat utwory kameralne były wykonywane głównie przez muzyków amatorów w ich domach, a dziś, gdy kameralistyka przeniosła się do sal koncertowych, wciąż wielu muzyków – zarówno amatorów jak i profesjonalistów – nadal gra je dla przyjemności. Wykonywanie muzyki kameralnej wymaga specjalnych umiejętności, zarówno muzycznych, jak i towarzyskich, różniących się od umiejętności niezbędnych do gry solowej czy symfonicznej. W cyklu prezentowanym przez muzyków z zespołu Musicae Antiquae Collegium Varsoviense usłyszymy m.in mistrzów renesansowej polifonii, sonaty barokowe, klasyczne tria i kwartety, zarówno smyczkowe, jak i przeznaczone na instrumenty dęte oraz divertimenta i koncerty komponowane dla bardziej rozbudowanych zespołów. Podczas wybranych koncertów zabrzmią dzieła wokalno-instrumentalne mistrzów XVIII w.


Cykl koncertów kameralnych w Oranżerii Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

6 września 2020 r., godz. 17.00, „EINE KLEINE NACHTMUSIK, CZYLI MOZARTKUGELN DLA KAŻDEGO”

Wykonawcy:
Marcin Sochan – I skrzypce, Natalia Moszumańska – II skrzypce, Anna Wieczorek – altówka, Katarzyna Cichoń – wiolonczela, Krzysztof Marosek – pozytyw
Zespół Wokalny WOK pod dyrekcją prof. Krzysztofa Kusiel-Moroza

W programie:
Divertimento F-dur KV 138, Divertimento D-dur KV 136
Eine Kleine Nachtmusik KV 525, Missa Brevis KV 275

Missa brevis B-dur jest ostatnią z 15 małych mszy Mozarta napisanych w salzburskim okresie twórczości, kiedy kompozytor pozostawał na służbie u arcybiskupa Salzburga, księcia Coloredo. Utwór po raz pierwszy został wykonany 22 grudnia 1777 r. w katedrze w Salzburgu pod dyrekcją 21-letniego wówczas kompozytora, w oryginalnej obsadzie na instrumenty smyczkowe z organami. W latach późniejszych, na potrzeby wykonania mszy w Monachium, Mozart dopisał jeszcze partię 2 oboi i 2 rogów, jednak w czasie koncertu w Wilanowie usłyszymy kompozycje w pierwotnej smyczkowej – wersji z towarzyszeniem pozytywu.

Małe msze Mozarta charakteryzuje prostota wypowiedzi i wyjątkowa pogoda ducha przezierająca z dźwięków i fraz zwartej, kilkunastominutowej partytury. Ciekawe, że pozostaje ona niejako w sprzeczności ze stanem ducha kompozytora, który szczerze nie znosił swojej muzycznej służby u arcybiskupa Salzburga, uważając ją za zniewalającą jego kompozytorskie i koncertowe aspiracje.

Serenada G-dur nr 73 W 525, znana jako Eine kleine Nachtmusik jest jedną z najbardziej znanych kompozycji Wolfganga Amadeusza Mozarta, napisaną na kwartet smyczkowy. Mozart skomponował ją w 1787 r. w Wiedniu, w tym samym czasie, kiedy pracował nad operą Don Giovanni. Nie są znane dokładne okoliczności powstania dzieła.

_____________________________________________________________________________

13 września 2020 r., godz.  17.00, „REWOLUCYJNY BEETHOVEN. W POSZUKIWANIU ZAGINIONEGO ROMANTYZMU”

Wykonawcy:
Karolina Zych – flet traverso, Dominika Stencel – waltornia, Katarzyna Drogosz – fortepian

W programie:
Serenada op. 41 – na flet i fortepian, Entrata, Sonata F dur op. 17 – na waltornię i fortepian

Serenada op. 41 na flet (lub skrzypce) i fortepian nie jest utworem zinstrumentowanym przez Beethovena. Oryginalna wersja tego dzieła to Serenada op. 25, skomponowana przez kompozytora w latach 1765–1766 jako trio na flet, skrzypce i altówkę. Opracowania otworu dokonał Franz Xaver Kleinheinz za życia Beethovena, który przejrzał nową wersję i – jak pisał – udoskonalił w niej kilka pasaży. Co więcej, sam kompozytor w liście z 1803 r. do wydawnictwa Hoffmeister & Kühnel, w którym miała być wydana fletowa aranżacja Kleinheinza, potwierdził autorską weryfikację dzieła, akceptując jego publikację. Aprobata Beethovena spowodowała, że nowe wydanie Serenady zyskało szeroki rozgłos. Następne dziesięciolecia przyniosły kolejne transkrypcje tego utworu, potwierdzając znaczne zainteresowanie jego wysokimi walorami artystycznymi.

Ludwig van Beethoven skomponował Sonatę na róg F-dur op. 17 w 1800 r. dla słynnego wirtuoza waltorni Giovanniego Punto. Premiera odbyła się w Wiedniu 18 kwietnia 1800 r., z udziałem Punto jako solisty, któremu na fortepianie towarzyszył sam Beethoven. W czasie, gdy utwór ten powstawał, Beethoven nie był dobrze znany poza Wiedniem. Po wykonaniu dzieła granego przez Punto i Beethovena w Peszcie węgierski krytyk napisał: „Kim jest ten Beethoven? Jego imię nie jest nam znane”. Warto odnotować fakt, iż w tym czasie nazwisko instrumentalisty było bardziej rozpoznawalne niż wielkiego geniusza muzyki, jakim bez wątpienia był Beethoven.

_____________________________________________________________________________

20 września 2020 r.,  godz. 17.00, „DOKTOR HAYDN I MISTER SALOMON, CZYLI PEWNEGO RAZU W LONDYNIE”

Wykonawcy:
Grzegorz Lalek – I skrzypce, Ewa Chmielewska – Il skrzypce, Magdalena Kuźmińska – altówka, Anna Cierpisz – wiolonczela, Paweł Książkiewicz – flet

W programie:
W.A. Mozart – Kwartet Fletowy C-dur KV 285 b, W.A. Mozart – Kwartet Fletowy D-dur KV 285, J. Haydn – Symfonia D-dur „Londyńska” w opracowaniu J.P. Salomona

Zarówno Wolfgang Amadeusz Mozart, jak i Józef Haydn należą (wraz z Ludwikiem van Beethovenem) do tzw. klasyków wiedeńskich, czyli grupy trzech najwybitniejszych przedstawicieli klasycyzmu w muzyce, działających na przełomie XVIII i XIX w. w Wiedniu: J. Haydn (od 1790 r.), W.A. Mozart (od 1781 r.) i L. van Beethoven (od 1792 r.). Najstarszy z nich – Józef Haydn – wywarł ogromny wpływ na twórczość pozostałych dwóch, szczególnie na młodego Mozarta, o którym zresztą wypowiadał się w samych superlatywach. Twórców łączyła serdeczna przyjaźń, którą okazywali sobie poprzez wspólne muzykowanie oraz dedykowanie sobie nawzajem licznych utworów kameralnych.

Postać Johanna Petera Salomona, która pojawia się w tytule koncertu, jest niezwykle ważna zwłaszcza dla Józefa Haydna, którego wspaniała twórczość przez wiele lat znana była jedynie w wąskim kręgu dworskim węgierskiej rodziny arystokratycznej Esterházych. Na zaproszenie wybitnego skrzypka i jeszcze bardziej utalentowanego impresaria J.P. Salomona, Haydn wybrał się na koncerty do Londynu; koncerty te organizowane w Hanover Square Rooms cieszyły się wielkim uznaniem, a w 1791 r. Uniwersytet w Oksfordzie uhonorował Haydna tytułem doctor honoris causa w dziedzinie muzyki. Pobyt Haydna w Londynie to pasmo wielkich artystycznych sukcesów wiekowego już wówczas „Papy Haydna”.

_____________________________________________________________________________

27 września 2020 r., godz. 17.00, „NIEBIAŃSKA POLIFONIA, CZYLI SEKRETY
INSTRUMENTÓW BASOWYCH”

Wykonawcy:
Konsort basowy Musicae Antiquae Collegium Varsoviense
Jakub Kościukiewicz – prowadzenie, wiolonczela/wiolonczela piccolo, Karolina Szewczykowska – viola da gamba, Justyna Rekść-Raubo – viola da gamba, Anna Cierpisz – wiolonczela, Aleksandra Rybak-Żymła – wiolonczela, Pawel Muzyka – violone

Tradycja gry konsortowej, zapoczątkowana jeszcze w epoce renesansu, przeniosła się również do baroku jako jeden z wariantów. Szczególnie popularna była w Anglii, krajach niemieckojęzycznych i muzyce włoskiej. Renesans zdominowany był przez polifonię (muzykę wielogłosową, gdzie każdy z głosów jest równorzędny), która funkcjonowała również w baroku obok nowatorskich rozwiązań monodii akompaniowanej i faktury homofonicznej (gdzie jeden z głosów jest nadrzędny, a inne pełnią funkcję akompaniamentu). Konsort to zespół od trzech do sześciu instrumentów z tej samej rodziny, których liczba była uzależniona od liczby głosów w utworze. Istniały różne typy tych zespołów: konsorty viol da gamba (czyli wiol kolanowych); viol da braccio (wiol ramiennych, czyli konsorty skrzypcowe, którego pozostałością jest dziś kwartet czy inne zespoły smyczkowe); konsorty dulcjanów (wcześniejsze formy fagotu); fletów prostych; fletów poprzecznych; konsorty puzonowe oraz mieszane, zwane też po angielsku broken consorts.

Konsort składał się z instrumentów sopranowych, altowych, tenorowych i basowych. Warto pamietać, że współczesny kontrabas jest pozostałością po najniższym instrumencie z grupy viol da gamba, zaś wiolonczela to basowa wersja wioli ramiennej (violi da braccio).

Koncert „Niebiańska Polifonia...” zostanie zaprezentowany przez sekcję wiolonczel i kontrabasów zespołu Musicae Antiquae Collegium Varsoviense. Muzycy zagrają na violach da gamba, wiolonczelach, wiolonczelach piccolo i violone. W programie znajdą się wielogłosowe polifoniczne kompozycje europejskiego renesansu i baroku, zarówno oryginalne kompozycje instrumentalne, jak i transkrypcje muzyki wokalnej.


INFORMACJA / REZERWACJA BILETÓW
od poniedziałku do piątku w godz. 9.00–17.00
tel. +48 22 625 75 10 tickets@operakameralna.pl
KASA TEATRU / SPRZEDAŻ BILETÓW
ul. Marii Konopnickiej 6, 00-491 Warszawa
kasa czynna od poniedziałku do piątku w godz. 12.00–19.00 oraz w dni spektaklu w soboty i niedziele od godz. 16.00
Bilety można też nabyć w dniu koncertu w kasie Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie – na godzinę przed koncertem.


Podziel się:
Wykop Facebook
2020-08-25
Kompozytorki i patronki muzyki_okładka.jpg

Kompozytorki i patronki muzyki w XVII i XVIII wieku. Wybrane portrety (artykuł)

Bohaterkami książki są wybrane kompozytorki i patronki muzyki w XVII i XVIII stuleciu. Łączyła je miłość do muzyki w czasach, gdy sztukę dźwięków zdominowali mężczyźni.

41_klawikord.jpg

Muzyka barokowa w Rzeczypospolitej (artykuł, Silva Rerum)

W dość powszechnie akceptowanej, choć oczywiście stanowiącej znaczne uproszczenie, opinii historyków różnych dziedzin sztuki reakcją na renesans, do którego rozkwitu …

66_klawikord.jpg

Jak muzyka kameralna łagodziła w Wilanowie obyczaje (artykuł, Silva Rerum)

Jakub Sobieski, wysyłając w 1645 roku na zagraniczne studia swych nastoletnich synów, Marka i Jana, w ojcowskiej instrukcji zalecał potomkom: …

Festa i muzyka na dworze Marii Kazimiery w Rzymie_okładka.jpg

Festa i muzyka na dworze Marii Kazimiery w Rzymie (artykuł)

Królowa Maria Kazimiera była osobą ze wszech miar niezwykłą; obdarzona nie tylko wybitną urodą, ale też nieprzeciętnym umysłem, miała ogromne ambicje polityczne i należała do grona sawantek. Była przy tym kobietą spełnioną, kochaną przez swego drugiego męża Jana Sobieskiego i czułą matką gromadki dzieci. Dr Aneta Markuszewska przedstawia jeszcze inne oblicze Marysieńki – wybitnej koneserki muzyki i mecenaski, która już jako królowa wdowa realizowała swoje estetyczne ambicje rezydując w Rzymie (1699–1714).

Debicz plakat 2020.jpg

Koncert „Aleksander Dębicz – solo” | 12 września (aktualność)

W koncercie pt. „Aleksander Dębicz – solo” wystąpią dwaj uzdolnieni pianiści: Igor Kret i Michał Oleszak, oraz gwiazda wieczoru – Aleksander Dębicz. Młodzi artyści zagrają „Estampes” Debussy’ego oraz „Fantazję F-moll” Chopina. Aleksnder Dębicz przygotwał zaś dla melomanów niespodziankę – improwizowaną kompozycję inspirowaną wydarzeniami z 1683 r. Utwór w gatunku cinematic jazz nawiązuje do muzyki polskiej i orientalnej.

Biuletyn Informacji Publicznej Biuletyn Informacji Publicznej

Muzeum w Internecie

Partnerzy

Sponsorzy

Idea & Design
Copyright © Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

Informujemy, iż w celu optymalizacji treści dostępnych na naszej stronie internetowej oraz dostosowania ich do Państwa indywidualnych potrzeb korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych Użytkowników. Pliki cookies mogą Państwo kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszej strony internetowej, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż akceptują Państwo stosowanie plików cookies. Potwierdzam, że aktualne ustawienia mojej przeglądarki są zgodne z moimi preferencjami w zakresie stosowania plików cookie. Celem uzyskania pełnej wiedzy i komfortu w odniesieniu do używania przez nas plików cookies prosimy o zapoznanie się z naszą Polityką prywatności.

✓ Rozumiem